da Vinci Surgery
 

Verzakking van de baarmoeder

De baarmoeder wordt op zijn plaats gehouden door bekkenspieren, gewrichtsbanden en andere weefsels. Als de baarmoeder om de een of andere oorzaak zakt, wordt dit een verzakking genoemd. Verzakking is het zakken of wegglijden van een orgaan van zijn positie in het lichaam. Dat kan gebeuren wanneer spieren of bindweefsels verzwakken. De baarmoeder kan zo ver zakken dat deze gedeeltelijk in de vagina terechtkomt. De patiënt voelt dan dat daar een uitpuiling zit. Dit wordt een onvolledige verzakking genoemd. Als de verzakking ernstiger is, kan de baarmoeder zo ver zakken dat er weefsel via de vagina naar buiten komt. Dit wordt een volledige verzakking genoemd.

Een bekkenverzakking gaat doorgaans vergezeld van een verzakking van de vaginale holte. Er is sprake van een verzakking van de vaginale holte als het bovenste gedeelte van de vagina zijn vorm verliest en in het vaginakanaal zakt of zelfs via de vagina naar buiten komt. Een bekkenverzakking kan ook het verzakken of wegglijden van andere bekkenorganen zijn, zoals de blaas, de urinebuis die de buis is naast de vagina en waardoor de urine het lichaam verlaat, en de endeldarm.

Anatomie van de vagina

De vaginaholte is het “plafond” of het binnenste bovenkant van de vagina. De vagina bestaat uit vier delen: een voorste deel, het dichtst bij de voorkant van het lichaam; de vaginawand; een middelste deel (de baarmoederhals) en een achterste deel (de vaginawand aan de achterkant van het lichaam).

Tekenen en symptomen1

Vrouwen met een milde verzakking van de baarmoeder hebben doorgaans geen duidelijke klachten. Een verzakte baarmoeder kan echter op andere organen in de bekkenholte, bijvoorbeeld de blaas of de ingewanden, gaan drukken en allerlei klachten geven, zoals:

  • Het gevoel hebben op een kleine bal te zitten
  • Een zwaar of drukkend gevoel in het bekken
  • Pijn in het bekken of de buik  
  • Pijn tijdens geslachtsgemeenschap
  • Weefsel dat uit de vagina komt
  • Herhaaldelijk blaasontsteking
  • Vaginale bloeding of overvloedige afscheiding in de vagina 
  • Verstopping
  • Vaak moeten plassen of vaak hoge nood  

De symptomen kunnen verergeren bij lang staan of wandelen vanwege de druk op de bekkenspieren door de zwaartekracht.

Oorzaken en risicofactoren1

Bekkenverzakking komt redelijk vaak voor en kan met het verstrijken van de jaren erger worden. Deze aandoening kan voorkomen bij vrouwen die op de natuurlijke wijze van een of meer kinderen zijn bevallen. De aandoening kan ook op oudere leeftijd optreden of door een tekort aan oestrogeen na de menopauze. Een chronische hoest, zwaar tillen of obesitas kan de druk op de onderkant van bekken verhogen en een oorzaak van de aandoening zijn. Soms kan bekkenverzakking worden veroorzaakt door een tumor in de bekkenholte, alhoewel dit maar zelden voorkomt. Chronische verstopping en het persen als gevolg daarvan kunnen een bekkenverzakking verergeren.

Onderzoek en diagnose1

Om een diagnose van een bekkenverzakking te kunnen stellen moet het bekken door een gynaecoloog worden onderzocht. De arts zal naar uw medische geschiedenis vragen en uw bekken helemaal op tekenen van bekkenverzakking onderzoeken. U kunt liggend of staand worden onderzocht. Soms kunnen er scans, zoals ultrasounds of MRI's (magnetic resonance imaging), worden uitgevoerd om een beter en duidelijker beeld van de bekkenverzakking te krijgen.

Behandeling1

De aandoening hoeft alleen te worden behandeld als de symptomen klachten geven. De meeste vrouwen gaan pas naar de dokter als de baarmoeder tot aan het uiteinde van de vagina is gezakt. Afvallen, stoppen met roken en een juiste behandeling van medische problemen, zoals longziekten, kunnen de voortgang van de verzakking vertragen.

Als u een hele lichte bekkenverzakking hebt en er geen of vrijwel geen last van hebt, hoeft u doorgaans niet te worden behandeld. Zonder behandeling kan de verzakking echter erger worden en kunt u er wel last van krijgen, waarna u alsnog dient te worden behandeld.

  1. Uterine Prolapse; A service of the U.S. National Library of Medicine - National Institutes of Health. Beschikbaar op: http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/001508.htm


1. http://www.clevelandclinic.org/health/health-info/docs/2600/2662.asp?index=9782
2. http://www.mayoclinic.com/health/uterine-prolapse/DS00700/DSECTION=3
3. http://www.emedicine.com/emerg/topic629.htm
4. http://www.mayoclinic.com/health/uterine-prolapse/DS00700/DSECTION=3
5. http://www.emedicine.com/emerg/topic629.htm
6. http://www.emedicine.com/emerg/topic629.htm
7. http://www.mayoclinic.com/health/uterine-prolapse/DS00700/DSECTION=6

Hoewel uit klinische onderzoeken blijkt dat het da Vinci®-systeem doeltreffend is bij minimaal ingrijpende operaties, kunnen de resultaten per patiënt verschillen. Ingrepen met het chirurgische systeem van da Vinci zijn mogelijk niet voor iedere patiënt geschikt. Vraag altijd aan uw arts naar de verschillende behandelmethoden en ook naar de risico's en voordelen.

PN 874293 Rev. A 12/10